Διαρκής η εξαπάτηση τού ελληνικού λαού από την κυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου. Όλη η αλήθεια για τους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας (του Δημήτρη Κλούρα)

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του Γάλλου Προέδρου, Φρανσουά Ολάντ, στην Αθήνα, εκτιλύχθηκε άλλο ένα απαράδεκτο επικοινωνιακό παιχνίδι της κυβέρνησης και προσωπικά του νυν πρωθυπουργού, Α. Τσίπρα, ο οποίος εμφανίσθηκε να κηρύττει, για μία ακόμη φορά, «ανένδοτο αγώνα» κατά των δανειστών, με αφορμή την απαίτησή τους να αρθεί η προστασία από ενδεχόμενο πλειστηριασμό της πρώτης κατοικίας των δανειοληπτών, που αδυνατούν να εξυπηρετήσουν το δάνειο, που έχουν λάβει. Στα πλαίσια αυτού του επικοινωνιακού παιχνιδιού απέκρυψε, για μία ακόμη φορά, την αλήθεια, αλλά και διατύπωσε αναληθείς ισχυρισμούς. Συγκεκριμένα, τόσο κατά τη διάρκεια της κοινής συνέντευξης τύπου με τον Γάλλο Πρόεδρο, Φρ. Ολάντ, όσο και σε συνεντεύξεις, που έδωσε σε εφημερίδες, διατύπωσε τον ακόλουθο ισχυρισμό: «Η Ελλάδα υπέγραψε συμφωνία, την οποία και θα τηρήσει, αλλά δεν υπέγραψε σύμφωνο παράδοσης της κυριαρχίας της και διάλυσης της κοινωνικής της συνοχής» και «Δεν παραδίδω τα κλειδιά της χώρας. Δεν πρόκειται να υποχωρήσω στα “κόκκινα δάνεια”»

Δείτε το βίντεο στο 5:40′ λεπτό

Πλην όμως, το ακριβώς αντίθετο είχε ήδη πράξει ο πρωθυπουργός με την εκ μέρους του υπογραφή της συμφωνίας του Ιουλίου, αλλά και με την ψήφιση του τρίτου μνημονίου (Ν. 4336/2015) τον περασμένο Αύγουστο. Αυτό είναι κάτι, το οποίο, όχι μόνο απεκρύβη από τον ελληνικό λαό προεκλογικά, αλλά και παραπλανήθηκε με αντίστοιχους ισχυρισμούς, όπως οι προαναφερθέντες. Δείτε, λοιπόν, τί ακριβώς συμφώνησε ο πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του, αλλά και τί ψήφισε η πλειοψηφία των βουλευτών και των κομμάτων τον περασμένο Αύγουστο:

Σύμφωνα με το τρίτο μνημόνιο, όπως αυτό ενσωματώθηκε στο νόμο 4336/2015, η κυβέρνηση και η πλειοψηφία των κομμάτων της αντιπολίτευσης δεσμεύθηκαν για τα εξής: «Ως προαπαιτούμενο, οι αρχές α) …, β) θα εγκρίνουν τις ακόλουθες βραχυπρόθεσμες μεταρρυθμίσεις: i) …, ii) τροποποιήσεις του νόμου περί αφερεγγυότητας των νοικοκυριών, ώστε να θεσπιστεί ένα δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα αναστολής της εκτέλεσης σύμφωνα με την πείρα, …. αυστηροποίηση των κριτηρίων επιλεξιμότητας για προστασία της κύριας κατοικίας, …». Το ποίες θα είναι οι απαιτούμενες τροποποιήσεις, αλλά και ποία θα είναι τα κριτήρια επιλεξιμότητας για προστασία της κύριας κατοικίας, εξαρτάται από τις επιθυμίες των δανειστών, δεδομένου, ότι, σε αντίθεση με όσα αναληθή ισχυρίσθηκε και εξακολουθεί να ισχυρίζεται ο πρωθυπουργός περί δήθεν μη παραδόσεως της κυριαρχίας της χώρας, ο ίδιος, αλλά και η πλειοψηφία των κομμάτων της βουλής, παραχώρησαν, ουσιαστικώς, τη νομοθετική εξουσία στους δανειστές. Η χώρα μας, λοιπόν, δεσμεύθηκε, δια του τρίτου μνημονίου, να υλοποιεί τις επιθυμίες των δανειστών της, ψηφίζοντας νομοθετήματα καθ’υπόδειξή τους. Συγκεκριμένα, ρητώς προβλέπονται στο τρίτο μνημόνιο, που έχει ενσωματωθεί στον νόμο 4336/2015, τα ακόλουθα (βλ. σελ. 1024 του ΦΕΚ Α΄ 94/14-08-2015): «Η κυβέρνηση δεσμεύεται να διαβουλεύεται και να συμφωνεί με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για όλες τις ενέργειες που αφορούν την επίτευξη του στόχου του Μνημονίου Συνεννόησης, πριν από την οριστικοποίησή και τη νομική έγκρισή τους«. Δεσμεύθηκε, λοιπόν, η κυβέρνηση να μην εισάγει το παραμικρό νομοσχέδιο στη Βουλή πριν αυτό έχει την έγκριση των δανειστών της χώρας, όπως αυτοί εκπροσωπούνται από τους τρεις προαναφερθέντες «θεσμούς». Κάθε αθέτηση αυτής της υποχρέωσεως θα συνιστά μονομερή ενέργεια και αθέτηση των συμφωνημένων, που θα επιφέρει δυσμενείς συνέπειες για τη δανείστρια χώρα, δηλαδή την Ελλάδα. Στην πράξη, λοιπόν, η κυβέρνηση και η πλειοψηφία των κομμάτων της αντιπολίτευσης έδωσαν τη δυνατότητα στους δανειστές να επιβάλλουν τις νομοθετικές ρυθμίσεις, που αυτοί επιθυμούν για το οτιδήποτε, συμπεριλαμβανομένου του ζητήματος των «κόκκινων» δανείων και των πλειστηριασμών.

Όταν, λοιπόν, ο πρωθυπουργός ισχυριζόταν όσα ισχυριζόταν, παραπλανούσε συνειδητά τον ελληνικό λαό. Αυτό, εξάλλου, αποδεικνύεται, όχι μόνο από όλα όσα εξαρχής είχε συμφωνήσει και υπογράψει, αλλά και εκ του αποτελέσματος, δηλαδή από το περιεχόμενο του πρόσφατου νόμου 4346/2015, με τον οποίο, για πρώτη φορά μένει χωρίς προστασία η πρώτη κατοικία των δανειοληπτών και μάλιστα της συντριπτικής πλειοψηφίας τους. Υπενθυμίζω, ότι πριν την ψήφιση του τρίτου μνημονίου, είχε προετοιμασθεί καταλλήλως το έδαφος, με την ψήφιση στη Βουλή της τροποποίησης του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, που διευκολύνει και επιταχύνει τη διαδικασία εκτελέσεως δικαστικών αποφάσεων και διαταγών πληρωμής σε βάρος των δανειοληπτών. Πέραν δε της άρσης της προστασίας από τους πλειστηριασμούς της πρώτης κατοικίας των δανειοληπτών, η κυβέρνηση και η πλειοψηφία των κομμάτων της «αντιπολίτευσης» δεσμεύθηκαν στο τρίτο μνημόνιο (Ν. 4336/2015) και για τα ακόλουθα: «Ως προαπαιτούμενο, οι αρχές θα εγκρίνουν νομοθεσία για: α) όσον αφορά τις κατασχέσεις, την κατάργηση του ανωτάτου ορίου ύψους 25% επί των μισθών και συντάξεων και τη μείωση όλων των κατώτατων οριων ύψους 1.500 ευρώ …» (βλ. σελ. 1017, παρ. 2.3 του ΦΕΚ Α΄ 94/14-08-2015).

Συνεχίζει, λοιπόν, η κυβέρνηση να υποδύεται, ότι διαπραγματεύεται, όταν έχει ήδη παραδώσει τα κλειδιά της χώρας. Τα περί μη παράδοσης της κυριαρχίας της χώρας διέψευσε ακόμη και ο υπουργός αυτής της κυβέρνησης, ο Π. Κουρουμπλής, όταν προσφάτως παραδέχθηκε – ομολόγησε, ότι η χώρα είναι υπό οικονομική κατοχή (δείτε εδώ). Το ίδιο υποκριτική είναι και η στάση των περισσοτέρων κομμάτων της «αντιπολίτευσης», τα οποία ενώ υπερψήφισαν τα προαναφερθέντα, εμφανίζονται εκ των υστέρων να ρίχνουν κροκοδείλια δάκρυα για τους επικείμενους πλειστηριασμούς της πρώτης κατοικίας δεκάδων χιλιάδων δανειοληπτών και να καταψηφίζουν εκ του ασφαλούς τις ρυθμίσεις του νόμου 4346/2015. Η υποκρισία τους, αλλά και η ανικανότητά τους, συναγωνίζονται την υποκρισία και την ανικανότητα της κυβέρνησης. Εξάλλου, ο τρόπος με τον οποίο «διαπραγματεύονταν» και αυτοί, αλλά και αντιμετώπιζαν τα κρίσιμα εθνικά θέματα, προκύπτει και από το μοναδικό στα παγκόσμια χρονικά πρόσφατο φιάσκο με τη διαδικασία εκλογής προέδρου στη Ν.Δ.

Δεν πρέπει, λοιπόν, να αναρωτιόμαστε για ποίο λόγο η χώρα μας και η κοινωνία μας βρίσκονται σ’αυτό το τραγικό σημείο, ένα βήμα πριν την καταστροφή. Ως λαός φέρουμε και εμείς μεγάλες ευθύνες για το τί ψηφίζουμε στις εκάστοτε εκλογές και για το ποίους στέλνουμε στη Βουλή να μας εκπροσωπήσουν. Δυστυχώς, η χώρα μας διαθέτει το χειρότερο πολιτικό προσωπικό στη χειρότερη δυνατή στιγμή, όταν αυτή τη στιγμή απαιτούνται οι πλέον άριστοι για να μας βγάλουν από το αδιέξοδο, αποτρέποντας την επικείμενη ολική καταστροφή, η οποία έρχεται με ταχύτητα.

Εάν, ως άτομα και ως κοινωνία, μας έχει απομένει, έστω και ελάχιστο, ένστικτο αυτοσυντήρησης, οφείλουμε να αντιδράσουμε σ’αυτά που συμβαίνουν και σ’αυτά που επίκεινται, εξαντλώντας, κατ’αρχήν, όλα τα μέσα, τα οποία το υφιστάμενο πολιτικοκοινωνικό και νομικό σύστημα μας παρέχει. Υπάρχουν τρόποι αντίδρασης, όχι μόνο πολιτικοί, αλλά και νομικοί.

Δημήτρης Κλούρας

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s